06-03-2026
Eind februari en begin maart escaleerde het geopolitieke conflict in het Midden-Oosten scherp, wat rechtstreeks van invloed was op de mondiale grondstoffenmarkt: olie en non-ferrometalen vertoonden aanzienlijke prijsschommelingen. Bovendien zond het Indonesische nikkelertsbeleid tegenstrijdige signalen uit. Het ministerie van Energie van het land heeft het beoogde nikkelproductievolume voor 2026 vastgesteld op 209 miljoen ton, wat bijna 20% lager is dan de reeds goedgekeurde quota. De Indonesische Mijnbouwvereniging zei echter dat er in juli een herziening van het RKAB-document gepland is, wat ertoe zou kunnen leiden dat de quota met 30% worden verhoogd om aan de behoeften van de smelters te voldoen. De onzekerheid in de beleidsverwachtingen heeft tot aanzienlijke marktvolatiliteit geleid.
Na de vakantieperiode stegen de spotnoteringen van koudgewalst roestvrij staal van kwaliteit 304 op de Wuxi-markt over het algemeen. De groei werd gedreven door een combinatie van sentiment dat samenhangt met de verschuiving van beleggers naar defensieve activa en toegenomen steun vanuit de kostenkant. De escalatie van het conflict in het Midden-Oosten heeft directe gevolgen voor de mondiale energievoorziening en de veiligheid van het zeevervoer. De risico’s voor de scheepvaart door de Straat van Hormuz zijn toegenomen, wat de zorgen over mogelijke verstoringen van de mondiale toeleveringsketens vergroot. Tegelijkertijd nemen de overheidsopdrachten voor infrastructuurprojecten in het Midden-Oosten toe, wat leidt tot een grotere vraag naar roestvrij staal. In een poging om de afhankelijkheid van de olie-economie te verminderen, ontwikkelen landen in de regio bovendien actief petrochemische industrieën, projecten voor de ontzilting van zeewater en andere industrieën, wat bijdraagt aan de gestage vraag naar corrosiebestendige roestvrijstalen buizen. Dankzij de unieke geografische ligging als schakel tussen Azië en Europa, en dankzij de steun van regionale handelsovereenkomsten, verkennen Chinese roestvrijstalen producenten actief nieuwe markten in de Belt and Road Initiative-landen. De afgelopen twee jaar is de Chinese export van roestvrij staal naar de markt in het Midden-Oosten aanzienlijk gegroeid.
De Straat van Hormuz neemt een strategisch belangrijke positie in. Het is niet alleen een belangrijke scheepvaartroute voor de Perzische Golf, maar ook een belangrijk transportknooppunt voor de aanvoer van Chinees roestvrij staal naar Saoedi-Arabië, de VAE, Irak, Koeweit en andere landen in de regio. Als de scheepvaart over de zeestraat wordt beperkt, zullen de exportroutes worden verstoord, wat zou kunnen leiden tot hogere transportkosten en een afname van de concurrentiekracht van Chinese producten op buitenlandse markten. De aanhoudende impact van het Indonesische beleid komt vooral tot uiting in de kosten van de productie van roestvrij staal. Het door het Indonesische ministerie van Energie en Minerale Hulpbronnen voorgestelde doel voor de productie van nikkelerts van 209 miljoen ton in 2026 heeft brede marktinteresse gegenereerd. Hoewel dit cijfer slechts een indicatieve schatting vertegenwoordigt en geen invloed heeft op de vervulling van de reeds goedgekeurde RKAB-quota van 260-270 miljoen ton, heeft het, in omstandigheden van toegenomen marktgevoeligheid, de verwachtingen van aanbodtekorten doen toenemen. Vanwege de discrepantie tussen de beoogde productievolumes en de reeds goedgekeurde quota voorspelt de Indonesian Nickel Mining Association dat de bijgewerkte RKAB in juli 2026 zal worden goedgekeurd en dat de nikkelmijnquota met 30% kunnen worden verhoogd. Op de korte termijn hebben de verwachtingen van quota-uitbreiding een negatieve psychologische impact op de markt. Op de lange termijn vergroten herhaalde beleidswijzigingen echter alleen maar de verwachtingen van een krapper aanbod, waardoor duurzame prijsondersteuning op de markt ontstaat.
Over het geheel genomen blijven de belangrijkste factoren die de markt voor roestvrij staal aansturen de stijgende kosten en het herstel van de vraag na de feestdagen. Aan de kostenkant blijft het controversiële nikkelertsbeleid van Indonesië de verwachtingen van aanbodbeperkingen op de lange termijn aanwakkeren, waardoor de kostenondersteuningsfactor relevant blijft. Bovendien heeft de recente escalatie van het Amerikaans-Iran-conflict geleid tot stijgende transport- en energiekosten, waardoor de kosten voor het importeren van grondstoffen, waaronder chroomerts, nog verder stijgen. Als gevolg hiervan kunnen de basiskosten voor de productie van roestvrij staal blijven stijgen. Op de middellange tot lange termijn moet bijzondere aandacht worden besteed aan de productiecijfers van staalfabrieken, de dynamiek van de voorraadreductie, en aan verdere ontwikkelingen in de geopolitieke situatie.
